Search
Close this search box.

Το θέμα των κακών επιδόσεων στο σεξ δεν απασχολεί μόνο τους μεγαλύτερους άντρες

«Τα προβλήματα επίδοσης απασχολούν περισσότερο τους νέους άντρες. Οι μεγαλύτεροι αντιμετωπίζουν θέματα απόδοσης, λόγω ηλικίας», μου ξεκαθαρίζει από την πρώτη στιγμή ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, χειρούργος, ουρολόγος, ανδρολόγος και πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. Αντιλαμβάνομαι πως η πεποίθηση πως οι νεότεροι άντρες αντιμετωπίζουν το σεξ σαν παιδική χαρά, έχοντας τη σιγουριά και την άγνοια κινδύνου που η θεωρία θέλει να τους επιβάλλει η ηλικία τους, είναι μύθος.

Σύμφωνα με τον κύριο Κωνσταντινίδη, τα θέματα επίδοσης είναι ένα πρόβλημα που αφορά τους πολύ νέους άντρες, ηλικίας 18-20 ετών. Για τον ίδιο, το φαινόμενο εξηγείται από ένα συναίσθημα: τον φόβο. Θεωρεί πως οι νέοι άντρες μπαίνουν στον στίβο των σεξουαλικών εμπειριών παντελώς άπειροι, φοβισμένοι και ευνουχισμένοι από μια νέα γενιά γυναικών που εξυψώνεται, απελευθερώνεται και είναι πιο έμπειρη. Είναι γεγονός. Η σύγχρονη γυναίκα έχει βγει από το καλούπι του θηλυκού που έχει ανάγκη την καθοδήγηση του παρτενέρ της στο σεξ. Ξέρει το σώμα της, τις ανάγκες της, διεκδικεί το μερίδιό της στην απόλαυση και δεν κάνει εκπτώσεις. Αυτή η αναβάθμιση του γυναικείου μοντέλου φαίνεται να τρομοκρατεί τους νέους άντρες που μάλλον μπαίνουν στο παιχνίδι, θεωρώντας πως έχουν μια παρτίδα να χάσουν, από την εκκίνηση κιόλας.

Τα προβλήματα επίδοσης μεταφράζονται σε δυσκολία με τη στύση και τη διατήρησή της. Για τον γιατρό, αυτό είναι απόρροια μιας σεξουαλικότητας που δεν αφήνεται ελεύθερη. Ο φόβος κάνει τη δουλειά του, αποδυναμώνει την κυκλοφορία του αίματος και ένας φαύλος κύκλος φόβου και ανασφάλειας ξεκινά. «Δεν αφήνουν τον εαυτό τους ελεύθερο», μου εξηγεί, κάνοντας προφανές πως τελικά το αληθινό πρόβλημα κρύβεται σε κάτι που απασχολεί τον άνθρωπο από πάντα, τον φόβο και την ανασφάλεια. Ο γιατρός με ρωτάει πώς νιώθω τα άκρα μου τις στιγμές που φοβάμαι πολύ. Προφανώς το μυαλό μου πάει στη γνωστή σε όλους αίσθηση που συνοψίζονται σε ένα «ένιωσα τα πόδια μου να κόβονται». Αυτό ακριβώς μου λέει πως συμβαίνει και στους νέους άντρες, για τους οποίους το σεξ παύει να είναι ένωση, απόλαυση ή και χαλάρωση, και μετατρέπεται σε έναν άτυπο διαγωνισμό επίδοσης με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Τα προβλήματα υπάρχουν πάντα, οπότε το βάρος πέφτει πάντα στις λύσεις. Το σεξ είναι ένα βασικό κομμάτι της ζωής, της αυτοεικόνας και της απόλαυσης για όλους. Είναι σημαντικό, οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει σε αυτόν τομέα, να μπορεί και να λυθεί, αλλά και να υπάρχει και η πρόθεση. Σε μια εποχή που οι γυναίκες μιλούν ανοιχτά για γυναικολογικά προβλήματα και η δυσπαρευνία και η ενδομητρίωση είναι λέξεις που έχουν προστεθεί στο λεξικό της καθημερινής γλώσσας της κοινωνίας, θα ήταν τουλάχιστον παράδοξο τα αντρικά σεξουαλικά ζητήματα να καλύπτονται με αυτό το αναχρονιστικό πέπλο των ταμπού. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. «Δεν υπάρχει taboo στο θέμα της επίδοσης. Έχουν γίνει τόσες συζητήσεις στην κοινωνία», μου λέει ο κύριος Κωνσταντινίδης, διαβεβαιώνοντάς με πως οι άντρες δε διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια σε τέτοιες περιπτώσεις, σαν κύριοι του εαυτού και του σώματός τους.

Με δεδομένο ότι η γυναίκα για τον σύγχρονο άντρα μετατρέπεται σε σύμβολο πόθου αλλά και φόβου, που οδηγεί σε κακή απόδοση, απορώ ποια είναι η αντίδραση της παρτενέρ σε τέτοιες περιπτώσεις. Η λογική λέει πως η αντίδραση σε τέτοια ζητήματα, έχει τις ρίζες της στους μηχανισμούς πάνω στους οποίους έχει στηθεί μια σχέση εξαρχής. Αυτό επιβεβαιώνει ο κύριος Κωνσταντινίδης λέγοντάς μου πως «υπάρχουν γυναίκες που συμπαραστέκονται και γυναίκες που ευνουχίζουν». Για εκείνον, όσο η γυναίκα ανυψώνεται και απελευθερώνεται, άντρας ευνουχίζεται. Αυτό οφείλεται σε μια αφύσικη αλλά εφαρμοσμένη τάση: η γυναίκα που από τη φύση της δεν είναι το ανίσχυρο φύλο, αλλά το ισχυρό, έχει υποστεί μια συμβολική βία.

Στην πραγματικότητα, ο ορατός οργασμός του άντρα, τον καθιστά αδύναμο και ευάλωτο και παρά τη δύναμη που δίνουν στο γυναικείο φύλο τα ατού του στο σεξ, η κοινωνία ανά τα χρόνια το τοποθετεί σε μια θέση που όχι απλώς δεν είναι δική του, αλλά είναι και έξω από τη φύση του. Η προσπάθεια της γυναίκας να βρει τη φύση της και τη θέση της, μεταφράζεται σε προσπάθεια για ενδυνάμωση. Το αποτέλεσμα είναι ο άντρας να νιώθει πως αυτή η πορεία της γυναίκας να καθίσει στο βάθρο ενός φύλου που αν δεν είναι ισότιμο, τότε είναι έτοιμο να σπάσει κάθε κλίμακα, τον υποβαθμίζει, τον ευνουχίζει και τον μπερδεύει ως προς τον ρόλο του στο σεξ. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε φόβο, ανασφάλεια, μπέρδερμα και εν τέλει προβλήματα απόδοσης.

 

Με πληροφορίες από το playboy.gr

Διαβάστε Επίσης